Home

logoo.jpg

Elizalde 518

1922 - 1928

( E )


t_elizaldet518

 

 

Lata produkcji

Model

Silnik

Pojem-

ność

skokowa

Moc

KM

Nadwozie

Wielkość produkcji

1922-28

518

R8

3387 cm3

95

Limuzyna, torpedo

b.d

 

Szczegółowe dane techniczne:

Silnik: czterocylindrowy rzędowy górnozaworowy z wałkiem rozrządu w korpusie

Średnica cylindra ´ skok tłoka: 70 mm ´ 110 mm

Pojemność skokowa: 3387 cm3

Moc maksymalna: 95 KM przy 3200 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: b.d

Stopień sprężania: b.d

Układ zasilania: gaźnik typu Zenith

Układ napędowy: skrzynia manualna o czterech przełożeniach plus wsteczny, napęd przekazywany na koła tylne

Struktura nośna: rama stalowa

Zawieszenie przednie: zależne z belką osi i półeliptycznymi resorami piórowymi cantilever

Zawieszenie tylne: oś napędowa z półeliptycznymi resorami piórowymi typu cantilever

Hamulce: bębnowe z przodu i z tyłu, mechaniczne ze wspomaganiem

Nadwozie: czterodrzwiowe sześcioosobowe zamknięte typu limuzyna lub otwarte typu torpedo

Wymiary: długość szerokość wysokość b.d

Rozstaw osi: 3730 mm

Rozstaw kół: przód i tył 1450 mm

Masa własna: b.d

Przyśpieszenie 0 – 100 km/h: b.d

Prędkość maksymalna: 120 km/h

Zużycie paliwa: 16,0 - 20,0 l/100 km

 

 

 

coche1924coche1924b

 

 

Tipo 518 to ostatni z pojazdów Elizalde jaki powstał w ciągu kilkunastu lat istnienia tej firmy. Był napędzany ośmiocylindrowym silnikiem, ale o zredukowanej w stosunku do Tipo 48 pojemności skokowej. Dla ograniczenia kosztów zrezygnowano także z techniki czterozaworowej. Podwozie i pozostałe rozwiązania techniczne były typowe dla modeli Elizalde tego okresu.

Tipo 518 najbardziej znane jest z wykonania wyścigowego. Samochód jednoosobowy  w wersji wyczynowej zwany monoplaza był szeroko znany na sportowych trasach w całej Europie. Elizalde posiadało przez wiele lat swój własny zespół fabryczny. Jeździło w nim wielu słynnych kierowców jak m.in. Vizcaya, Felin i Satimtequi.

Po okresie wielkiej aktywności konstrukcyjnej, jaka przypadała na początek lat dwudziestych dalsze lata przynoszą stagnacje. Do 1925 roku wytwarzany jest najmniej nowoczesny Tipo 26. Do końca, tj. do 1928 roku w programie pozostają: Tipo 29/30, Tipo 51 i jego odmiany oraz właśnie Tipo 518. W tymże roku dyrekcja firmy Elizalde podejmuje trudną decyzję o wycofaniu się z rynku samochodowego i zaprzestaniu nierentownej produkcji. Od tej pory skupia się na wytwarzaniu wielkich silników V12 przeznaczonych dla lotnictwa, a na których licencję zakupiono nieco wcześniej we francuskiej firmie Lorraine – Dietrich.

Elizalde, które swą krótką działalnością zapisało tak piękne zgłoski w historii motoryzacji już nigdy nie powróciło do produkcji samochodów.

Według projektu Arturo Elizalde produkowano także w Hiszpanii w latach 1919 - 1922 mały samochód o nazwie Victoria. Po upadku tego przedsięwzięcia prawa do produkcji auta wykupiła angielska firma Gwynne i kontynuowała jego wytwarzanie aż do 1929 roku.

 

 

 

 

ELIZALDE-04-(1908-1951)