Home

logoo.jpg

 

Gilbern Genie

 

1966 – 1969

 

( GB )

 


genie_01

 

 

Lata produkcji

Model

Silnik

Pojem-

ność

skokowa

Moc

KM

Nadwozie

Wielkość produkcji

1966-69

2500

V6

2495 cm3

118

Coupe

197

1966-69

3000

V6

2994 cm3

143

1968

3000 PI

V6

2994 cm3

165

 

Szczegółowe dane techniczne:

Gilbern Genie 3000 / 2500

Silnik: sześciocylindrowy widlasty górnozaworowy z wałkiem rozrządu w korpusie

Średnica cylindra ´ skok tłoka: 93,7 mm ´ 72,4 mm / 93,7 mm ´ 60,4 mm

Pojemność skokowa: 2994 cm3 / 2495 cm3

Moc maksymalna: 143 KM przy 4750 obr/min / 118 KM przy 4750 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: 245 Nm przy 3000 obr/min / 197 Nm przy 3000 obr/min

Stopień sprężania: 8,9:1 / 8,9:1

Układ zasilania: gaźnik Weber / Zenith

Układ napędowy: skrzynia mechaniczna czterobiegowa, napęd przenoszony na koła tylne

Struktura nośna: rama wielorurowa z elementów o przekroju kwadratowym

Zawieszenie przednie: niezależne z wahaczami i sprężynami śrubowymi

Zawieszenie tylne: sztywny most napędowy ze sprężynami śrubowymi

Hamulce: z przodu tarczowe z tyłu bębnowe sterowane hydraulicznie

Nadwozie: dwudrzwiowe czteromiejscowe typu coupe wykonane z włókna szklanego

Wymiary: długość 4040 mm, szerokość 1650 mm, wysokość 1330 mm

Rozstaw osi: 2360 mm

Rozstaw kół: przód 1370 mm, tył 1330 mm

Masa własna: 965 kg

Przyśpieszenie 0 – 100 km/h: 11,0 s / b.d

Prędkość maksymalna: 193 km/h / 180 km/h

Zużycie paliwa: 12 – 14,0 l/100 km

 

genie2

 

 

W 1966 roku firma Gilbern wprowadziła swój drugi model nazwany Genie. Samochód miał nowe nadwozie i większe silniki V6 z gamy brytyjskiego Forda. Jednostka 2,5 litrowa pochodziła z wozu Zephyr, większa 3,0 litrowa z jego odmiany Zodiac. Genie dostępny był zarówno w formie zestawów do samodzielnego montażu, jak i jako gotowy, w pełni wykończony wyrób. Pojazd budowano w trzech seriach wprowadzanych w rocznych odstępach, różniących się mało istotnymi szczegółami konstrukcyjnymi i drobnymi detalami karoserii.

Seryjnie stosowano gaźniki Weber lub Zenith, ale istniały próby zastosowania wtrysku paliwa typu Tecalmet Jackson – niestety nieudane, dlatego po zamontowaniu go w dziewięciu egzemplarzach musiano dokonać wymiany wadliwych układów na tradycyjny gaźnik.

O ile Gilbern GT cieszył się powszechnym uznaniem z racji swych właściwości jezdnych, o tyle pierwsza seria modelu Genie spotkała się z totalną krytyką. Stosowane zatem tylne osie z modelu MG B zastąpiono rychło elementami Austin Healey 3000, by wkrótce wrócić ponownie do MG, tym razem do modelu C.

Poprawiło to sytuację na tyle, że sprzedaż modelu Genie zaczęła osiągać zadawalające rezultaty. Jednocześnie jednak firma przystąpiła do pospiesznych prac nad jego następcą. Aby nie utrudniać startu nienajlepszą reputacją wlokącą się za modelem Genie, nowy samochód postanowiono ochrzcić nowa nazwą. W ten sposób zadebiutował Gilbern Invader.

 

 

 

bdgmk3